กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 20 เรื่องนี้เป็นเรื่องดีนะ!
“ซี๊ด—” หลังจากขบกัดกันอยู่พักหนึ่ง หลินโม่จึงเพิ่งรับรู้ถึงความเจ็บจากบาดแผลมีดตรงไหล่ แผลที่หมอหลวงพันไว้ดูเหมือนจะแตกออกแล้ว เขาขมวดคิ้วโดยห้ามไม่อยู่
“เจ็บแล้วใช่ไหม” หัวใจซูจิ่งฮ่าวกระตุกวูบ ยกมือโอบไหล่เขาเข้ามา “ต่อไปต่อหน้าฉันไม่ต้องฝืนเก่ง ฉันมีความสามารถพอจะป้องกันตัว วิชาของคุณก็ล้วนฉันสอน คุณลืมแล้วหรือ”
“หากแม้แต่คุณฉันยังปกป้องไม่ได้ จะเป็นองครักษ์เงาไปทำไม เป็นลูกผู้ชายก็ไม่คู่ควรแล้ว” หลินโม่พึมพำ
ความวาบหวามไหลผ่านหัวใจซูจิ่งฮ่าว เขายังไม่ทันได้พูดอะไร ใบหน้าของหลินโม่ก็โน้มเข้ามาตรงหน้า ใบหน้าคมเข้มสะท้อนอยู่ในดวงตาลึกล้ำของเขา “คุณชอบฉันในตอนนี้ หรือชอบฉันเมื่อก่อน”
ซูจิ่งฮ่าวชะงักงัน