กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 18 ความจริงกระจ่างชัด [เพิ่มตอนด้วยยันต์เร่งตอน]
บ้าเอ๊ย! มีใครบ้างที่ไม่กลัวโดนตี?
หลินโม่พยักหน้าอย่างบ้าคลั่ง “กลัว!”
“คราวหน้ายังกล้าอีกไหม” ซูจิ่งฮ่าวถาม
“ไม่กล้า! ไม่กล้าแล้ว! ไม่กล้าอีกแล้ว!” หลินโม่ส่ายหน้าอย่างบ้าคลั่ง
แต่ส่ายแรงเกินไปจนกระทบแผลมีดที่ไหล่ซ้าย เขาสูดลมหายใจเฮือกหนึ่ง ดวงตาพลันเคลือบด้วยละอองน้ำ
“หนึ่งแส้ ลงโทษเล็กน้อยเพื่อเตือนสติ”
ทันทีที่ซูจิ่งฮ่าวพูดจบ แส้ก็ฟาดเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว—
“โอ๊ย—!”
หลินโม่ไม่ทันระวัง เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดระเบิดออกมาแทบพร้อมกับเสียงแส้ตกกระทบหัวไหล่ มือข้างหนึ่งกุมไหล่ไว้ เขาเจ็บจนงอตัวลงกับพื้น ขดตัวเหมือนกุ้ง