กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 16 จบเห่แล้ว ฉันไม่ไหวแล้ว
ตำหนักราตรีนิรันดร์
หลินโม่สวมชุดย่องเบา ใช้ผ้าดำพันศีรษะทั้งหัวอย่างแน่นหนา เผยให้เห็นเพียงดวงตาดำขลับคู่หนึ่ง
เขาย่อตัวกลั้นลมหายใจ เฝ้าสังเกตการณ์อยู่นอกตำหนักเป็นเวลานาน ครั้นเห็นองค์รักษ์ลาดตระเวนยามค่ำคืนกลุ่มหนึ่งเดินผ่านไป เขาก็อาศัยจังหวะนั้นวูบกายเข้าไปในตำหนักบรรทม
ระบบบอกว่า กำยานมังกรอยู่ในตู้สมบัตินานาภายในตำหนักราตรีนิรันดร์
หลินโม่ก้มตามองไปรอบ ๆ ตำหนักบรรทมแห่งนี้ เบื้องหน้าคือตั่งนอนขนาดใหญ่ที่คุ้นตาอย่างไร้เหตุผล เขาจ้องมันจนเหม่อไปครู่หนึ่ง ก่อนพลันนึกขึ้นได้ว่า ตอนที่เขาข้ามภพมา เขาก็นอนอยู่บนตั่งนอนกว้างใหญ่นี้—
เขายังนอนอยู่ที่นี่ตลอดหนึ่งวัน—
ฮ่องเต้สารเลวยังทายาให้เขา—