เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 37 บรรณาการล้ำค่าของบากี้【ขอคะแนนโหวต】
“ในที่สุดก็ได้ดาบที่พอดูเข้าท่าขึ้นมาบ้างแล้ว...” ลู่เจ๋อมองดู【ศิลปะการแสดง】ในมือด้วยความซาบซึ้งใจจนแทบหลั่งน้ำตาออกมา
การไปอยู่ในหมู่บ้านมือใหม่เดียวกับตัวเอกมันก็เสียเปรียบแบบนี้นี่แหละ แทบจะไม่มีสมบัติล้ำค่าอะไรตกถึงมือตัวเองเลย
จะว่าไปแล้ว ในหมู่บ้านชิโมสึกิแห่งนั้น ดาบดี ๆ ที่หยิบยกมาอวดได้ต่างก็ติดตัวโซโรออกทะเลไปหมดแล้ว
ยังไม่นับรวมดาบชั้นยอดยี่สิบเอ็ดเล่ม “วาโดอิจิมงจิ” ซึ่งเป็นพันธนาการแห่งโชคชะตาระหว่างเขากับคุอินะ ต่อให้เป็นดาบอีกสองเล่มที่เขาใช้ ก็ล้วนเป็นดาบชั้นยอดที่ช่างตีเหล็กในหมู่บ้านสะสมสืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคน
ถ้าอยากจะได้มากกว่านี้ ลู่เจ๋อออกตระเวนหาตามบ้านเรือนในหมู่บ้านไปทั่ว แต่กลับแม้แต่เงาของดาบก็ไม่เห็น!