เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 290 หยางเหวินหมิงผู้เป็นอัจฉริยะ ร้านผลไม้ที่อยากกินแต่ไม่กล้าซื้อ
ไม่ใช่ว่าการเขียนลงบนกระดาษจะไม่ดี เพียงแต่หยางเหวินหมิงที่ชอบเขียนทุกอย่างลงบนกระดาษเช่นนี้รั่วไหลและถูกขโมยได้ง่ายเกินไปจริง ๆ
ทว่าเจ้าตัวกลับไม่มีความตระหนักรู้เลยแม้แต่น้อย เขียนเสร็จเมื่อไหร่ก็วางทิ้งไว้ตรงนั้น
หลายต่อหลายครั้งยังเป็นนักวิจัยคนอื่นที่ช่วยเก็บกวาดจัดระเบียบและซ่อนไว้ให้เขา
เพียงเพราะเรื่องนี้เหล่านักวิจัยและนายกเทศมนตรีไม่รู้ว่าเคยพูดกับเขามากี่ครั้งแล้ว แต่หยางเหวินหมิงก็ยังคงทำตัวไม่ยี่หระ
ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อเผชิญกับคำแนะนำของนายกเทศมนตรี เขากลับตอบกลับมาอย่างใจเย็นมาก
“สาเหตุที่ผมเขียนลงบนกระดาษเป็นเพราะสิ่งนี้สามารถเพิ่มแรงบันดาลใจและทำให้ความคิดของผมราบรื่นยิ่งขึ้น ส่วนสิ่งเหล่านั้นบนกระดาษอันที่จริงต่อให้ให้นักวิจัยคนอื่นดู ก็มีคนจำนวนไม่มากที่สามารถเข้าใจได้”