เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 229 จูหลินกับน้องซินดูเหมาะสมกันดี ไปลุยสถานเลี้ยงเด็กกำพร้ากันเถอะ
ไม่รู้เพราะเหตุใด จูหลินถึงพลอยนึกถึงอ้อมกอดอันหอมนุ่มในบ้านผีสิงขึ้นมากะทันหัน ชั่วขณะนั้นสองแก้มจึงพลันขึ้นสีเรื่อ
ซินซินเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะรีบเบนสายตากลับอย่างรวดเร็ว ก้มหน้าลงเอ่ยว่า “พวกเราเข้าไปกันบ้างเถอะ”
“อ๊ะ ดีล่ะ”
จูหลินได้สติกลับมา เหลือบมองข้อควรระวังแวบหนึ่ง แล้วตัดสินใจกุมมือซินซินไว้อย่างเด็ดขาด
“ฉันดูท่าทางอันนี้เหมือนจะต้องจูงมือกันเข้าไปด้วย ไม่อย่างนั้นอาจจะถูกแยกไปคนละด่าน ขอเสียมารยาทด้วยนะ”
ซินซินเม้มริมฝีปากเบา ๆ ส่ายหน้าเล็กน้อย “ไ… ไม่เป็นไร”
บรรยากาศระหว่างคนทั้งสองนั้นช่างน่าอึดอัดเสียเหลือเกิน แต่กลับแฝงความหวานชื่นออกมาให้รู้สึกได้แบบลับ ๆ
อย่างน้อยในห้องถ่ายทอดสดก็พากันส่งเสียงกรีดร้องว่าฟินกันยกใหญ่แล้ว
“ฉันขอพูดคำหนึ่ง น้องซินกับจูหลินคู่นี้คือของจริง ไม่มีใครคัดค้านใช่ไหม”