กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 153 ข้างบนสังหารคนโสด ข้างล่างทรมานคนโสด
พูดประโยคยาวเหยียดติดต่อกันเช่นนั้น ทำให้อวิ๋นร่วนรู้สึกว่าคอของตัวเองแห้งผากไปหมด
นางคิดในใจว่ารอสักครู่พอออกจากที่นี่ไป ก่อนไปที่เครื่องเล่นฝ่าด่าน ซื้อเครื่องดื่มสักแก้วก่อนดีกว่า กระหายน้ำจริงๆ
นักท่องเที่ยวข้างล่างต่างมองหน้ากัน
“คุณฟังเข้าใจไหม”
“เข้าใจแล้ว นอกเสียจากว่าฉันยังคงมองไม่เห็นรางอยู่ดี”
“ฉันก็ไม่เห็นเหมือนกัน มองจนตาปวดไปหมดก็ยังไม่เห็นว่ารางอยู่ตรงไหน ถึงจะบอกว่าเป็นรางโปร่งใส แต่ว่ารางนี้มันโปร่งใสเกินไปแล้ว”
“แต่ฉันเห็นอยู่นิดหน่อยนะ พวกเธออย่ามัวแต่มองขึ้นไปบนท้องฟ้าสิ แดดจ้าขนาดนี้จะมองให้ละเอียดได้ยังไง พวกเธอลองมองตรงส่วนท้ายใต้ที่นั่งกับด้านหน้าสุด ดูให้ดีสิว่าเห็นรางโปร่งใสหลายเส้นนั่นไหม”
“เอ๊ะ เหมือนจะจริงแฮะ พอมองลางๆ แล้วก็เห็นอยู่หน่อยหนึ่ง”
“มีรางก็ดีแล้ว กลัวก็แต่ไม่มีรางแล้วจะตกลงมาตายสิ”