Chapter 0149

ตอนที่ 149 อสูรทะเลที่มองแล้วน่ากลัว กับมู่เอ่อร์และจ้งหรงผู้ไร้เดียงสา

อวิ๋นร่วนตื่นขึ้นมาอีกครั้งเพราะเสียงแจ้งเตือนถึงสถานีของยานระหว่างดวงดาว พอรืมตาขึ้นก็เห็นว่าหนานจือนอนพิงไหล่ของเธออยู่

อวิ๋นร่วน: ……

เธอผลักศีรษะของชายหนุ่มอย่างจนปัญญา หนานจือยื่นมือไปกดขมับที่ปวดตุบ ๆ เล็กน้อย

“ถึงแล้ว?”

“ถึงแล้ว” อวิ๋นร่วนตอบด้วยน้ำเสียงไร้เรี่ยวแรงแล้วทำท่าจะลุกขึ้น

และในตอนนั้นเองที่เธอเพิ่งสังเกตเห็นว่ามือที่กุมกันไว้ยังไม่ได้ปล่อย ร้อนจนแทบจะตาย จับไว้นานจนเหงื่อออกเต็มไปหมด

ใครจะรู้ว่าอวิ๋นร่วนยังไม่ทันขยับ หนานจือก็ควักผ้าเช็ดหน้าออกจากกระเป๋าแล้วบรรจงเช็ดมือให้อวิ๋นร่วนเบา ๆ

อวิ๋นร่วนมองภาพนี้แล้วรู้สึกเหลือเชื่อจริง ๆ

ไม่ได้เหลือเชื่อที่ความใส่ใจหรือละเอียดอ่อนของหนานจือ แต่เหลือเชื่อที่ยุคสมัยนี้แล้ว ยังมีคนพกผ้าเช็ดหน้าติดตัวไว้อีกหรือนี่??