Chapter 0108

ตอนที่ 108 กระตุ้นสักหน่อย มาดูกันว่าเขาจะหึงไหม

คำพูดของสมาชิกเผ่าทำให้ความใจร้อนของหลางเมี่ยดับวูบลงในพริบตา

เขากวาดสายตามองกลับไป สายตาที่ทุกคนในเผ่ามองมาเต็มไปด้วยความไม่เห็นด้วยและความไม่พอใจอย่างเต็มเปี่ยม

พวกเขาไม่อยากอาศัยอยู่บนดาวเคราะห์ดวงนี้มานานแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่ามีเพียงผู้นำเผ่าเท่านั้นที่คิดว่ามนุษย์อ่อนแอ

ต้องรู้ไว้ด้วยว่าแม้แต่ในตอนนั้น สมาชิกเผ่าของพวกเขาก็ถูกมนุษย์จับไปไม่รู้เท่าไหร่แล้ว ไม่ต้องพูดถึงในตอนนี้เลย

เทคโนโลยีของอีกฝ่ายพัฒนาขนาดนั้น เผ่าแมลงยังถูกกำจัดจนหมดสิ้น นับประสาอะไรกับพวกเขา

แม้ว่าลึก ๆ ในใจจะดูถูกมนุษย์และรู้สึกว่าพวกเขาอ่อนแอจริง ๆ แต่ก็ไม่มีความจำเป็นต้องพูดเรื่องเหล่านี้ต่อหน้าทุกคนในจังหวะนี้เลยนี่ การทำแบบนี้มันชัดเจนว่าเป็นการหาเรื่องใส่ตัวชัด ๆ

พูดให้ถึงที่สุดแล้ว ก็ยังคงเป็นเพราะอาศัยอยู่บนดาวเคราะห์ของตัวเองนานเกินไป โดยเฉพาะตำแหน่งนักรบอันดับหนึ่งแห่งเผ่ามนุษย์หมาป่าที่ครองมานานเกินไป ทำให้เขาเริ่มลำพองใจยิ่งขึ้น

พอเห็นหน้าคนก็เกิดอาการหัวร้อนขึ้นมาในทันที คำพูดพวกนั้นจึงหลุดออกมาตามสัญชาตญาณ

แม้จะไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมาก แต่หลางเมี่ยก็ไม่อยากอยู่ที่นี่ต่อจริง ๆ ดังนั้นเขาจึงยอมก้มศีรษะอันสูงส่งลง