กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 104 เรื่องเหลือเชื่อ ทุกสิ่งอย่างล้วนล่องแก่งได้
เนื่องจากเรื่องเผ่าหมาป่าในวันนี้เธอเพิ่งรู้กระชั้นชิด อีกทั้งช่วงเวลานี้ก็ไม่เหมาะที่จะจู่ๆ ส่งข้อความหาท่านผู้บัญชาการและคนอื่นๆ อวิ๋นร่วนจึงคิดว่าจะไปรับเผ่าหมาป่าในวันพรุ่งนี้ตอนเย็น
หากเป็นเผ่านิ้วโป้ง ก็คงต้องเลื่อนไปเป็นช่วงค่ำมะรืนนี้แทน
หลังจากทั้งสองฝ่ายสื่อสารเรื่องเวลากันแล้ว ฝั่งนั้นแม้จะรู้สึกจนปัญญา แต่ก็ทำได้เพียงยอมรับ
ท้ายที่สุดพวกเขาก็ไม่ได้อยากร่วมทางกับเผ่าหมาป่าเสียหน่อย
รอจนอวิ๋นร่วนวางสายโทรศัพท์ เสอหลิงก็สบัดหางงูด้วยความตื่นเต้นเข้ามาใกล้ตัวอวิ๋นร่วน พร้อมกับเอ่ยถามไม่หยุดปาก
“นั่นเผ่าพันธุ์อื่นโทรมาหาเธอใช่ไหม เป็นเผ่าไหนล่ะ”
อวิ๋นร่วนตอบด้วยความงุนงุนเล็กน้อย “เขาบอกว่าเขาคืออะไรนะ เผ่านิ้วโป้งเหรอ ฉันไม่แน่ใจว่าฟังผิดหรือเปล่า มีเผ่าพันธุ์แบบนี้ด้วยเหรอ”
เดิมทีคิดว่าเสอหลิงน่าจะรู้ แต่คาดไม่ถึงว่าพอเขาได้ยินก็ทำหน้ามึนงงเช่นกัน
“มีเผ่าพันธุ์นี้ด้วยเหรอ ทำไมฉันถึงไม่รู้ล่ะ”