Chapter 0044

ตอนที่ 44 ไม่นึกเลยว่ายังมีเผ่าพันธุ์อมนุษย์อยู่อีกมาก

สวีชิงถือคติที่ว่าในเมื่อประธานยังทำได้ ไม่มีเหตุผลที่เขาจะทำไม่ได้ หยิบตะเกียบขึ้นมาคีบเส้นบะหมี่ขึ้นมาไม่กี่เส้นแล้วหลับตาเอาเข้าปาก

สีหน้าของเขาเปลี่ยนจากความเจ็บปวดเป็นความประหลาดใจ ก่อนจะเริ่มเคี้ยวอย่างรวดเร็ว ดูออกเลยว่าชื่นชอบรสชาตินี้เช่นกัน

อวิ๋นร่วนที่ยืนดูอยู่ข้าง ๆ จนจบพูดอย่างจนปัญญาว่า จริง ๆ ก็ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้…

ถึงจะเหม็นไปหน่อย แต่ทำสีหน้าเหมือนยอมตายแบบนี้มันสมเหตุสมผลแล้วเหรอ

ปฏิกิริยาของหนานจือกับสวีชิงเหมือนปฏิกิริยาลูกโซ่ ทำให้คนอื่น ๆ เริ่มสงสัยว่าพวกเขาตื่นตูมเกินไปหรือเปล่า

ของสิ่งนี้ดูเหมือนว่า น่าจะ จริง ๆ แล้ว… ค่อนข้างอร่อย?

เอาเถอะ ในที่สุดพวกเขาก็อดใจไม่ไหวลิ้มลองดูสักคำ

พอลองชิมคำนั้นแล้วก็เงยหน้าไม่ขึ้นอีกเลย ทั้งชมว่าอร่อยคำโตทั้งซดเส้นบะหมี่อย่างบ้าคลั่ง