เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 60 โถงทางเดินวกกลับเปิดออก
หลังช่วงเขตควบคุมที่สองของบ่อไหลย้อนกลับเชื่อมต่อเข้าที่แล้ว บรรยากาศของวงแหวนกันชนทั้งหมดก็เปลี่ยนไป
ไม่ใช่ความเงียบสงบ
แต่มันคือความรู้สึกเย็นเยียบแข็งกร้าวราวกับมีใครบางคนฉุดดึงเส้นหลักหลุดออกมาจากกองป่านที่พันกันยุ่งเหยิงอย่างฉับพลัน
ลวดลายสีขาวของจานยืนยันสิทธิ์ ป้ายตรวจตรา ศิลาช่วงเขต และแผงควบคุมหลักกับแผงควบคุมรองต่างขบเข้าล็อกกันทีละชิ้น และวงแหวนล็อกที่เดิมทีลอยอยู่เพียงตรงขอบแท่นกันชนก็จมผสานลงไปในผนังบ่อ บันไดเก่า และกรอบประตูอย่างสมบูรณ์
แม้รอยแยกกึ่งลำดับหลังประตูจะยังคงเรืองแสงสีขาวซีดสยองอยู่ราง ๆ ทว่าแรงดันตีกลับที่ดันพุ่งออกมาตามช่องประตูก็ไม่พุ่งซัดแว้งกัดส่งเดชเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว ตรงกันข้าม มันค่อย ๆ ถูกช่วงเขตควบคุมที่สองรองรับเอาไว้ทีละนิดและบีบอัดผลักกลับเข้าไปในความมืดมิดด้านหลังประตู
ที่ปลายอีกด้านของเครื่องสื่อสาร เสียงของหลินเสี่ยวม่านดังแว่วเข้ามาอีกครั้ง คราวนี้นิ่งมั่นคงกว่าเมื่อครู่มากนัก
"พี่กู้ ช่วงเขตด่านหน้าปากทางทิศใต้นิ่งสนิทแล้ว จ้าวชิงบอกว่าแนวขอบสว่างมั่นคงกว่าตอนเพิ่งตั้งช่วงเขตเสียอีก ทั้งเขตรอตรวจและเส้นระยะสามก้าวหน้าประตูไม่มีความวุ่นวาย แล้วเฉินต้วนทางห้องแผงวงจรก็บอกว่ากดสยบกลับไปได้แล้วด้วย"
กู้หลินชวนรับคำในลำคอ ทว่าสายตาไม่เคยละไปจากประตูกึ่งลำดับบานนั้น
การหยัดยืนได้มั่นคงไม่ได้หมายความว่าเรื่องราวเบื้องล่างในบ่อจะจบลงแล้ว