0140

⬢⬢⬢

ตอนที่ 140: เมฆาเคลื่อนคล้อย

ทางฝั่งตะวันออกแห่งหนึ่ง

บุรุษผู้บำเพ็ญที่มีใบหน้าคมสันแลดูเย็นชาดวงตาทั้งสองปิดสนิท สีหน้าของเขาซีดเผือดเล็กน้อยราวกับกำลังโคจรพลัง ไม่นานนักหยาดเหงื่อก็ซึมออกมาตามไรผมบนหน้าผาก

ยามเวลาล่วงเลยไปได้ครึ่งชั่วยาม บุรุษผู้เย็นชาคมสันผู้นั้นพลันลืมตาขึ้น เขาพ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมาแล้วกล่าวว่า “โชคดีที่อาศัยปราณวิญญาณจากกระบี่เหินตัวอ่อนที่บ่มเพาะไว้ ช่วยฟื้นฟูตบะกลับมาได้บ้าง จึงสามารถสลัดหลุดจากกู่ควบคุมดวงจิตที่ถูกฝังไว้ในจิตวิญญาณดั้งเดิมได้ ทว่าหากต้องการเป็นอิสระจากการควบคุมของเจ้าเมืองหวงอย่างสมบูรณ์ ยังต้องใช้เวลาอีกสักพัก ตัวข้าในยามนี้ยังพอมีเวลา”

หลังกล่าวจบ เขาก็นั่งขัดสมาธิบำเพ็ญต่อ

.......