เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 478 ภาคพิเศษ 5: โม่หลานซวง
โม่หลานซวงไม่มีบิดามารดา ก่อนอายุหกขวบ นางใช้ชีวิตโดยท้องไม่อิ่มมาโดยตลอด
ตอนนั้นนางเป็นขอทานน้อยที่ผู้คนเห็นแล้วต่างพากันหลบเลี่ยง บางครามีคนใจดีผ่านมาหยิบยื่นของกินให้นางบ้าง แต่เวลาส่วนใหญ่นั้น นางทำได้เพียงไปคุ้ยหาเศษอาหารเหลือทิ้งตามเหลาอาหารด้วยตนเอง
จนกระทั่งวันหนึ่ง ชายชราผู้มีสีหน้าใจดีได้มองเห็นนาง
ชายชราดูเหมือนอยากจะให้ทานเป็นเหรียญทองแก่นาง ทว่ายามก้มหน้าลงกลับชะงักไป "เอ๊ะ? ยัยหนูเจ้ามีกระดูกวิญญาณระดับสูงสุดนี่นา"
ขอทานน้อยที่ยังเยาว์วัยฟังคำพูดของเขาไม่เข้าใจ ทำได้เพียงมองเหรียญทองในมือเขาตาละห้อย
นางไม่กล้าเอ่ยปากขอ ด้วยกลัวว่าชายชราจะรังเกียจนางเหมือนเช่นคนก่อนๆ เหล่านั้น
แต่ชายชรานอกจากไม่รังเกียจแล้ว กลับเป็นฝ่ายดึงมือนางขึ้นมา แล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "ยัยหนูน้อย เจ้าเต็มใจจะกลับไปกับตาเฒ่าหรือไม่?"
ขอทานน้อยมองชายชราอย่างมึนงง เอ่ยถามอย่างขลาดกลัว "ไป ไปที่ไหนหรือจ๊ะ?"