กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 468 ข้าแค่... อยากชุบชีวิตเจ้าจริง ๆ
“มนุษย์ผู้นั้นในวังสมุทรเกล็ดขาวเป็นเจ้าจริง ๆ ด้วย ข้าน่าจะคิดได้ตั้งนานแล้ว ในโลกนี้จะมีมนุษย์ที่หน้าตาเหมือนกับบรรพชนอสูรทุกประการได้อย่างไรกัน?”
บรรพชนมารมองดูอวิ๋นเชียนหวงพลางเอ่ยอธิบายอย่างช้า ๆ “การเข่นฆ่าพวกมันมิใช่ความตั้งใจเดิมของข้า ชือเคยบอกข้าว่าเจ้าคือบรรพชนอสูร มีเพียงพลังวิญญาณที่แฝงอยู่ในแก่นอสูรเท่านั้นที่จะชุบชีวิตเจ้าได้”
ยามที่อวิ๋นเชียนหวงดับสูญไปในอดีต สิ่งแรกที่บรรพชนมารคิดคือการแก้แค้นให้นาง
ทว่าเขาถูกแม่ทัพมารกุ่ยกลืนกินพลังไปครึ่งหนึ่ง ทั้งยังถูกแม่ทัพมารกุ่ยกับเทพปัญญาที่ปลอมตัวเป็นเฟิ่งจิ่งเฉินร่วมมือกันซัดจนบาดเจ็บ
เขาไร้กำลังจะรับมือ ทำได้เพียงเก็บรักษาศพของอวิ๋นเชียนหวงเอาไว้ก่อน