เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 461 ข้าพึงใจเจ้า
เสียงอันคุ้นเคยทำให้เฟิ่งจิ่งเฉินชะงักงันไป
เขาหันกลับมาด้วยความประหลาดใจ สายตาจับจ้องไปที่ร่างของอวิ๋นเชียนหวง
ชั่วพริบตาถัดมา ร่างของเขาก็พุ่งวาบมาหยุดตรงหน้าอวิ๋นเชียนหวง ยกมือขวาขึ้นสัมผัสใบหน้าของนางเบาๆ อย่างลองหยั่งเชิง
สัมผัสใต้ปลายนิ้วนั้นอบอุ่นและนุ่มนวล เพียงพอที่จะพิสูจน์ได้ว่าอวิ๋นเชียนหวงที่อยู่ตรงหน้าเขานี้มีตัวตนอยู่จริง
แววตาของเฟิ่งจิ่งเฉินพลันเคร่งขึ้น เขาดึงอวิ๋นเชียนหวงเข้าสู่อ้อมอกอย่างควบคุมตนเองไม่อยู่เล็กน้อย
เขาซบศีรษะลงบนไหล่ของอวิ๋นเชียนหวงอย่างแผ่วเบา สองแขนโอบรัดรอบเอวของนางไว้อย่างแนบแน่น ถ้อยคำนับหมื่นผุดขึ้นในใจ ทว่าท้ายที่สุดกลับแปรเปลี่ยนเป็นเพียงเสียงเรียกอันแผ่วเบายิ่ง: "หวงหวง"
แรงของเฟิ่งจิ่งเฉินนั้นมหาศาลนัก แต่ก็ยังคงควบคุมไว้ในระดับที่ไม่ทำให้อวิ๋นเชียนหวงรู้สึกอึดอัดทรมานอย่างเด็ดขาด