เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 455 ขอเพียงไม่ทำให้ถึงตาย จะทุบตีอย่างไรก็ได้ทั้งนั้น
เทพอัคคีคล้ายไม่ได้ยินเสียงของอวิ๋นเชียนหวง ดวงตาเบิกกว้างจ้องมองหมอกสีเทาที่พันธนาการอยู่บนร่างของตน
"พลังแห่งความโกลาหล?!"
"เหตุใดเจ้าถึงสามารถใช้พลังแห่งความโกลาหลได้?!"
เทพอัคคีเป็นเทพชั้นสูง แตกต่างจากเทพชั้นล่างอย่างเผิงซวี่ เขายังพอนับว่ามีความเข้าใจต่อพลังแห่งความโกลาหลอยู่บ้าง
แม้ว่าในคราแรกจะดูไม่ออก ทว่ายามนี้ก็สัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่มาจากพลังแห่งความโกลาหลแล้ว
เทพอัคคีไม่อยากจะเชื่ออย่างไรก็ไม่อาจเชื่อได้ มนุษย์ตัวกระจ้อยร่อยผู้หนึ่ง จะสามารถใช้พลังที่แข็งแกร่งที่สุดในใต้หล้านี้ได้จริง ๆ
อวิ๋นเชียนหวงรู้สึกว่าสมองของเทพอัคคีอาจจะไม่ค่อยแล่นกระมัง ยามนี้เทพอัคคีผู้นี้ก็ถูกนางมัดไว้แล้ว ไม่ห่วงความปลอดภัยของตนเองก็ช่างเถอะ ยังมีกะจิตกะใจไปคิดเรื่องอื่นอีก