กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 446 ข้าก็คือแก่นศิลากำเนิดปฐม
วิหคแก้วเก้าสีที่ร่างอาบแสงสายัณห์ไม่รู้ว่ามาจากที่ใด ค่อยๆ ร่อนลงตรงหน้าของนาง
ในดวงตาคู่นั้นที่ดั่งแก้วผลึก อวิ๋นเชียนหวงมองเห็นเงาสะท้อนของตนเอง นางประหลาดใจเล็กน้อย "วิหคแก้วเก้าสี?"
สายตาที่วิหคแก้วเก้าสีมองนางยังคงเหมือนเช่นวันวาน "ท่านบรรพชนอสูร ท่านตามหามรดกสืบทอดทั้งหมดครบแล้ว"
"ต้องขอบคุณที่มีเจ้าคอยช่วยเหลือ"
อวิ๋นเชียนหวงพยักหน้ายอมรับ จากนั้นจึงเอ่ยถามอีกว่า "แต่เหตุใดเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่ได้?"
วิหคแก้วเก้าสีก้าวไปข้างหน้าแล้วคลอเคลียฝ่ามือของนางอย่างสนิทสนม ก่อนจะเอ่ยเสียงเบา "ท่านบรรพชนอสูร ท่านจำไม่ได้แล้วหรือ ข้าก็คือแก่นศิลากำเนิดปฐม"
ปลายนิ้วของอวิ๋นเชียนหวงชะงักลง
วิหคแก้วเก้าสีคือแก่นศิลากำเนิดปฐมหรือ?