0434

⬢⬢⬢

ตอนที่ 434 มรดกสืบทอดประการที่สาม

ตี้จื้อเบิกตากว้าง “ใครกล้าพูดกับข้าเช่นนี้ ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือไร”

อย่างไรเสียเขาก็เป็นถึงประมุขเผ่า ถูก ‘คน’ ตวาดใส่ต่อหน้าเหล่าอสูรวิญญาณมากมายเพียงนี้ ใบหน้าของเขาจะเอาไปไว้ที่ใด

สุ้มเสียงภายในมหาวิหารศักดิ์สิทธิ์ยิ่งทวีความเกรี้ยวกราด “บรรพชนเจ้าอย่างไรเล่า!”

“เจ้าคิดว่าเจ้าเป็น……” วาจาด่าทอเพิ่งมาถึงริมฝีปาก ตี้จื้อก็พลันได้สติ สีหน้าตื่นตะลึงมองไปยังมหาวิหารศักดิ์สิทธิ์หลงยวนที่ประตูวิหารเปิดกว้าง

มหาวิหารศักดิ์สิทธิ์มีเพียงประมุขเผ่าทุกรุ่นเท่านั้นที่รู้วิธีเข้าไป ด้านในไม่มีทางมีอสูรวิญญาณตนอื่นอยู่อย่างเด็ดขาด

เช่นนั้นแล้ว……เสียงนี้เป็นบรรพชนของพวกเขาจริง ๆ หรือ

เมื่อตระหนักได้ถึงจุดนี้ ตี้จื้อก็สิ้นไร้สง่าราศี ร้องเรียกด้วยความขลาดเขลา “บรรพชนหรือขอรับ”