0357

⬢⬢⬢

ตอนที่ 357 ลำไส้คงจะเสียดายจนเขียวปั๊ดแล้วกระมัง

เหวินเหรินซูขบคิดทบทวนคำพูดของผู้อาวุโสหูซ้ำไปซ้ำมา เนิ่นนานทีเดียวกว่าริมฝีปากจะขยับเอ่ย “เจ้าจะบอกว่า ยัยหนูคนนั้นยังเป็นนักหลอมศาสตราอีกงั้นรึ”

“พวกเจ้าอย่าได้ไม่เชื่อเชียว” เมื่อเห็นสายตาเคลือบแคลงสงสัยของทุกคน ผู้อาวุโสหูก็เริ่มไม่สบอารมณ์ “คำพูดนี้สือป๋อชิวเจ้าเฒ่านั่นเป็นคนบอกข้าเอง อีกทั้งหนูอวิ๋นก็ตกลงที่จะเป็นตัวแทนสำนักศาสตราไปประลองแลกเปลี่ยนกับทางสำนักวิญญาณศักดิ์สิทธิ์แล้วด้วย”

นี่มัน……

เหวินเหรินซูเรียกได้ว่าเป็นคนแรก ๆ ที่ล่วงรู้ถึงพรสวรรค์ของอวิ๋นเชียนหวง เขาคิดอยู่เสมอว่าคำว่า ‘อัจฉริยะ’ ยังไม่เพียงพอที่จะใช้อธิบายอวิ๋นเชียนหวงได้ พรสวรรค์ระดับนี้คู่ควรกับคำว่าปีศาจอย่างแท้จริง

ทว่าต่อให้เป็นเขา ก็ยังคาดไม่ถึงว่าอวิ๋นเชียนหวงจะปีศาจถึงขั้นนี้!