กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 298 ลองยา
หนานหรงตันเหยาไม่ชอบผู้อาวุโสเหม่า แต่เขาไม่อาจปฏิเสธฝีมือของผู้อาวุโสเหม่าได้
ทวีปโม่หลิวมีนักหลอมโอสถระดับเทพเพียงสองคน เขาคนหนึ่ง ผู้อาวุโสเหม่าอีกคนหนึ่ง
อีกทั้งผู้อาวุโสเหม่ายังเป็นนักหลอมโอสถระดับเทพก่อนเขา โอสถชาดนั้นเขาไม่อาจมองออกว่ามีสรรพคุณใด บางทีผู้อาวุโสเหม่าอาจมองออก
มือของหนานหรงตันเหยาที่กำโอสถชาดอยู่ขยับเล็กน้อย เขาเช็ดกลิ่นอายที่ตกค้างอยู่บนนั้นออกไปอย่างเงียบเชียบ
"ยังมีโอสถที่แม้แต่เจ้าแก่คนนี้ก็มองไม่ออกว่ามีสรรพคุณใดด้วยหรือ" ผู้อาวุโสเหม่าเกิดความสนใจ หันกลับมาเผชิญหน้าเขาอีกครั้ง "เอามาให้ข้าดูหน่อย"
หนานหรงตันเหยายื่นโอสถชาดเม็ดนั้นให้เขา
ผู้อาวุโสเหมารับมาชำเลืองมองสองครั้ง