0253

⬢⬢⬢

ตอนที่ 253 สายแร่ใต้ดิน

เฟิ่งจิ่งเฉินไม่พูดอะไร เพียงจับข้อมือของอวิ๋นเชียนหวงเบา ๆ

อุณหภูมิจากฝ่ามือของเขาส่งผ่านเนื้อผ้าไปถึงตัวอวิ๋นเชียนหวง อวิ๋นเชียนหวงอ้าปาก จะเอ่ยคำปฏิเสธ แต่จู่ ๆ ก็พูดไม่ออก

“งั้น... ก็ไปดูสักหน่อยเถอะ”

ยังไงก็ไม่เสียเวลามากนัก

ในดวงตาของเฟิ่งจิ่งเฉินมีแววยิ้มเช่นนั้น เขาจูงนางเดินออกจากห้องไป

ยามนี้ แขกในโรงเตี๊ยมส่วนใหญ่เข้านอนกันหมดแล้ว ในห้องโถงใหญ่เหลือเพียงเจ้าของโรงเตี๊ยมและเด็กเสิร์ฟที่กำลังงีบหลับ

ได้ยินเสียงฝีเท้า ทั้งสองก็สะดุ้งขึ้นมา เด็กเสิร์ฟรีบเข้ามาหาแล้วถามอย่างกระตือรือร้น “แขกทั้งสองท่าน ต้องการอะไรหรือไม่ขอรับ”

สายตาของเขาจับจ้องไปที่เฟิ่งจิ่งเฉิน แววตามีความสงสัยอยู่เล็กน้อย