เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 244 แยกไม่ออกตั้งนานแล้วว่าใครติดค้างใครมากกว่ากัน
อวิ๋นเชียนเย่ได้ยินคำนี้แล้วก็ขมวดคิ้ว
เขานึกถึงตอนที่อยู่ในป่าวังวนวิญญาณเมื่อปีนั้นขึ้นมาอีกครั้ง คนผู้นี้เอ่ยอย่างคลุมเครือมีเลศนัยว่า “บุญคุณช่วยชีวิต ข้าย่อมต้องตอบแทนคุณหนูใหญ่อวิ๋นอยู่แล้ว”
ทว่าการมาทวีปโม่หลิวครั้งนี้ คนผู้นี้ช่วยพวกเขาไว้มากจริง ๆ
อวิ๋นเชียนเย่ลังเลเล็กน้อย ไม่ได้พูดอะไร
ส่วนอวิ๋นเชียนหวงนั้น หัวใจของนางสั่นไหว ทว่ายังคงเอ่ยถามด้วยสีหน้าปกติ “เจ้าต้องการอะไร”
เฟิ่งจิ่งเฉินมองนาง
ดวงตาหงส์คู่นั้นดูเหมือนสงบนิ่ง ทว่าเขากลับมองเห็นระลอกคลื่นจาง ๆ ที่เกิดขึ้นเพราะเขา
รอยยิ้มระหว่างคิ้วและดวงตาของเฟิ่งจิ่งเฉินลึกซึ้งยิ่งขึ้น “หวงหวงช่วยชีวิตข้ามาตั้งหลายครั้ง เรื่องเล็กน้อยแค่นี้จะต้องเอาสิ่งตอบแทนอะไรกัน”