0172

⬢⬢⬢

ตอนที่ 172 แดนลับชางหลิว

ความรู้สึกร่วงหล่นดำเนินอยู่เนิ่นนาน เบื้องหน้าจึงค่อยปรากฏประกายสีเขียวขจี

ปลายนิ้วของเฟิ่งจิ่งเฉินขยับเบาๆ พลังวิญญาณธาตุลมพลันประคองเขาและอวิ๋นเชียนหวงไว้ ทั้งสองจึงค่อยๆ ร่อนลงสู่พื้นอย่างช้าๆ

"ขอบพระคุณ"

หลังจากเหยียบลงบนพื้นดิน อวิ๋นเชียนหวงก็ถอยห่างดึงระยะจากเฟิ่งจิ่งเฉินเป็นสิ่งแรกในทันที

นางวางเปาเปาที่เกาะอยู่บนร่างตนเองด้วยอาการมึนงงลงบนพื้น จากนั้นจึงกวาดสายตาสำรวจสภาพแวดล้อมโดยรอบ

ที่นี่น่าจะเป็นเกาะกลางทะเลแห่งหนึ่ง

เบื้องหน้าคือความเขียวขจีผืนหนึ่ง ด้านหลังคือผืนน้ำทะเลที่ทอดยาวไร้ขอบเขต ในอากาศอบอวลไปด้วยพลังวิญญาณวารีและพลังวิญญาณธาตุไม้อันเข้มข้น

อวิ๋นเชียนหวงมองไปยังเปาเปาที่กว่าจะตั้งสติได้ "เปาเปา เจ้ารู้หรือไม่ว่าที่นี่คือที่ไหน"