เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 170 ใช้โลหิตเป็นสารหล่อเลี้ยง
“หวงหวง”
เฟิ่งจิ่งเฉินยันกายลุกขึ้นนั่งอย่างยากลำบาก สีหน้ายังคงซีดขาว
เขายื่นมือออกไป ปลายนิ้วที่ยังคงเย็นเยียบแม้จะมีความอบอุ่นของพลังวิญญาณได้แตะลงบนข้อมือของอวิ๋นเชียนหวง
อวิ๋นเชียนหวงชะงักงัน อยากจะชักมือกลับตามสัญชาตญาณ แต่เมื่อคิดได้ว่าเฟิ่งจิ่งเฉินเป็นคนช่วยชีวิตนางไว้ หลังลังเลอยู่ชั่วครู่ ก็ยังคงปล่อยให้เฟิ่งจิ่งเฉินกุมข้อมือของตนไว้
เส้นด้ายสีทองแทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของนาง เพียงชั่วครู่ เฟิ่งจิ่งเฉินก็ชักมือกลับ
“รากวิญญาณเสียหายเล็กน้อย ไม่นับว่าสาหัสเกินไป” สีหน้าของเขาไร้อารมณ์ความรู้สึก ไม่อาจมองออกว่ายินดีหรือโกรธเคือง ทว่าบนฝ่ามือกลับปรากฏผลไม้สีทองอร่ามผลหนึ่งขึ้นมา
เฟิ่งจิ่งเฉินยัดผลไม้นั้นใส่มือของอวิ๋นเชียนหวง จากนั้นก็นั่งขัดสมาธิเริ่มปรับลมปราณ