เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 161 ชาติที่แล้วเขาสะสมวาสนามามากเพียงใดกัน
ครึ่งเดือนต่อมา ในที่สุดอวิ๋นซูเลี่ยก็ฟื้นคืนสติ
อวิ๋นเชียนหวงตรวจสอบพลังจิตวิญญาณของเขาในทันที หญ้าวิญญาณมังกรที่ยังไม่โตเต็มที่นั้นสรรพคุณลดลงไปมาก โข แม้จะรับประทานควบคู่กับผลเสินเซียวแล้ว พลังจิตวิญญาณของอวิ๋นซูเลี่ยก็ยังคงไม่หายสนิท
แต่ยังนับว่าโชคดี ความเสียหายส่วนที่เหลือนั้นไม่เป็นอันตรายถึงชีวิตแล้ว
อวิ๋นเชียนหวงถอนหายใจด้วยความโล่งอก จากนั้นจึงนำข่าวดีนี้ไปบอกแก่อวิ๋นฉางอวี้
อวิ๋นฉางอวี้ดีใจยิ่ง รีบประคองอวิ๋นซูเลี่ยลุกขึ้นนั่ง ทั้งยังยัดหมอนหนุนหลังให้อีกหลายใบเพื่อให้เขาพิงได้อย่างสบายตัว ก่อนจะหันไปมองลุงเจิ้งที่คอยปรนนิบัติอยู่ด้านข้างตลอดเวลา
"ลุงเจิ้ง สั่งให้ห้องครัวทำอาหารเหลวรสอ่อนๆ ยกมาให้ที"
"ขอรับ!" ลุงเจิ้งขานรับด้วยความยินดีปรีดา