0117

⬢⬢⬢

ตอนที่ 117 นิกายเหมันต์นี้ ข้าจำเป็นต้องไปให้ได้เสียแล้ว

มุมปากของอวิ๋นเชียนหวงปรากฏรอยยิ้มบาง “ก่อนหน้านี้ตอนเข้ามาในสถาบันได้ซ่อนเร้นสถานะไว้นิดหน่อย เวินเป็นแซ่ของท่านแม่ข้าเจ้าค่ะ”

“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้”

ฉีอู๋เพียงแค่รู้สึกประหลาดใจจึงถามดูเท่านั้น มิได้คิดจะสืบสาวราวเรื่องถึงเหตุผลที่อวิ๋นเชียนหวงทำเช่นนี้

แต่เหตุใดเขาถึงได้ยินมาว่า หลานสาวของท่านแม่ทัพเฒ่าอวิ๋นผู้นั้น แม้จะเป็นอัจฉริยะกระดูกวิญญาณระดับสูงสุดรากวิญญาณคู่ธาตุน้ำไฟ ทว่ากลับสติปัญญาบกพร่องมาแต่กำเนิดมิใช่หรือ?

แม่หนูเวินมองอย่างไรก็ไม่เหมือนคนสติปัญญาไม่สมประกอบแม้แต่น้อย

ไม่ถูกต้อง!

ฉีอู๋พลันตระหนักถึงบางสิ่งขึ้นมาได้ “แม่หนูเวิน... ยัยหนูอวิ๋น เจ้ามีรากวิญญาณคู่หรือ?”

อวิ๋นเชียนหวงอมยิ้มพยักหน้า