0109

⬢⬢⬢

ตอนที่ 109 บดขยี้รากวิญญาณของตนเอง

“นายท่านเป็นอย่างไรบ้าง? นาง…”

เฟิ่งเฟิ่งและฝูไป๋ถามอย่างร้อนใจ แต่กลับพบว่าสีหน้าของอ้าวเทียนเลวร้ายถึงขีดสุด

อสูรทั้งสองตัวพอเดาออกเลา ๆ ว่าอะไรเกิดขึ้น แต่ไม่มีใครกล้าพูดมันออกมา

แม้แต่ตอนที่อ้าวเทียนล่มสลายในอดีต เขาก็ไม่เคยตื่นตระหนกเช่นนี้ เขาไม่สนว่าดวงจิตวิญญาณที่แตกสลายของตนจะเสียหายหรือไม่ ระดมส่งพลังเข้าไปในร่างของอวิ๋นเชียนหวงราวกับไม่ต้องเสียอะไร

เฟิ่งเฟิ่งและฝูไป๋ก็ทำตาม ส่งพลังของตนให้อวิ๋นเชียนหวงเช่นกัน

ทว่าพลังของอสูรทั้งสามกลับราวกับถูกเทลงในเหวลึกไร้ก้นบึ้ง แม้แต่ระลอกคลื่นเล็ก ๆ ก็ไม่เกิดขึ้น

อวิ๋นเชียนหวงสติเลือนราง แต่ด้วยความเจ็บปวดรุนแรง ร่างกายจึงม้วนงอโดยสัญชาตญาณ ราวกับว่าทำเช่นนี้แล้วจะบรรเทาความเจ็บปวดที่ทำให้แทบคลุ้มคลั่งนั้นได้