0053

⬢⬢⬢

ตอนที่ 53 ท่านปู่ของเซี่ยเสี่ยวเจวียน

“ตาเฒ่านั่นทำไมจู่ๆ ถึงหายตัวไปได้ล่ะ?”

กงจิ่วลวี่เองก็เพิ่งถูกขวดกระเบื้องเคลือบใบนั้นดึงดูดสายตา จึงไม่ได้สังเกตการเคลื่อนไหวของมหาปรมาจารย์โหลวชิง

อวิ๋นเชียนเย่ที่ละสายตาออกไป ย่อมมองไม่ทันเช่นกัน

ทั้งสามคนสบสายตากัน ทันใดนั้นก็เกิดข้อสันนิษฐานที่ดูไม่น่าเชื่อถืออย่างยิ่งขึ้นมาข้อหนึ่ง—

ตาเฒ่าคนนั้น คงจะไม่ใช่ผู้อาวุโสของสาขาไหนสักแห่งหรอกนะ?

จะโทษที่ทั้งสามคนคิดว่าข้อสันนิษฐานของตนไม่น่าเชื่อถือก็ไม่ได้ ด้วยภาพลักษณ์ของมหาปรมาจารย์โหลวชิงนั้นดูซอมซ่อเกินไปจริงๆ มองอย่างไรก็ไม่ใช่ลักษณะที่ผู้อาวุโสประจำสาขาควรจะมี

“ช่างเถอะ สนใจไปทำไม” กงจิ่วลวี่เป็นคนใจกว้าง แขนพาดไปบนบ่าของหลิ่วเสวียนชิง “เสวียนชิง เจ้าลองดูเร็วเข้าว่าตาเฒ่านั่นให้อะไรดีๆ เจ้ามา”