0046

⬢⬢⬢

ตอนที่ 46 สาขาผู้อัญเชิญ

ผู้ที่พูดก็คือหลิ่วเสวียนชิงที่มาถึงช้ากว่าผู้อื่น

เขาหยุดลงข้างกายกงจิ่วลวี่ สายตามองผ่านพี่น้องอวิ๋นเชียนหวงอย่างเนิบ ๆ แววตามีรอยยิ้ม “แต่เจ้าก็ทำถูกสักครั้ง ลานบ้านของข้ากว้างนัก ให้สหายเวินย้ายมาอยู่กับพวกเราได้ จะสบายกว่าหอพัก”

ทั้งสองเอ่ยเชิญอย่างจริงใจ อวิ๋นเชียนเย่ชั่วขณะหนึ่งไม่รู้จะรับมืออย่างไร

เขาหันไปขอความช่วยเหลือจากอวิ๋นเชียนหวง

อวิ๋นเชียนหวงถอนหายใจในใจ ถึงแม้อวิ๋นเชียนเย่จะลังเลอย่างเห็นได้ชัด มือของกงจิ่วลวี่ที่วางบนไหล่เขาก็ไม่มีทีท่าจะปล่อยลง

นางจึงพยักหน้าให้อวิ๋นเชียนเย่เพียงเล็กน้อยจนแทบไม่อาจสังเกตเห็น