เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 39 เถ้าแก่แห่งโรงเตี๊ยมความสุขล้น
หลงจู๊รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง ที่โรงเตี๊ยมของพวกเขาขึ้นชื่อที่สุดก็คือพ่อครัว น้อยนักที่จะมีคนระบุว่าต้องการพบเถ้าแก่ของพวกเขา
"แขกท่านนี้โปรดรอสักครู่"
แม้จะประหลาดใจ แต่หลงจู๊ก็ยังไปเชิญเถ้าแก่มาอย่างรวดเร็ว ทั้งยังกำชับเป็นพิเศษว่าอวิ๋นเชียนหวงคือคนที่ช่วยคลี่คลายปัญหาให้โรงเตี๊ยมเมื่อวานนี้
เถ้าแก่ของโรงเตี๊ยมความสุขล้นมีนามว่าว่านกุ้ยจิน มีใบหน้าอิ่มเอิบอุดมสมบูรณ์ ให้ความรู้สึกแรกเห็นที่เป็นกันเองอย่างยิ่ง
เขายิ้มแย้มอย่างนอบน้อม "แขกท่านนี้มีเรื่องสำคัญอันใดหรือไม่"
"เถ้าแก่ว่าน ขอขยับไปคุยกันเป็นการส่วนตัวได้หรือไม่"
ความหมายของคำพูดนี้คือต้องการหลีกเลี่ยงคนอื่น
ว่านกุ้ยจินหรี่ตาลงประเมินอวิ๋นเชียนหวงครู่หนึ่ง ก่อนจะทำมือเป็นสัญญาณ "เชิญ" "แขกท่านนี้โปรดตามข้ามา"