0008

⬢⬢⬢

ตอนที่ 8 มอบให้ท่านพ่อจัดการ

สีหน้าของอวิ๋นเชียนหวงอ่อนโยนลง "อืม ข้าไม่เป็นไร"

เมื่อคำพูดนี้เอ่ยออกมา อวิ๋นฉางอวี้และอวิ๋นเชียนเย่ต่างก็ชะงักงันอยู่ตรงนั้น เฝ้ามองนางอย่างเหม่อลอย

เนิ่นนานทีเดียวกว่าทั้งสองคนจะหาเสียงของตนเองพบ "พี่สาว/หวงหวง เจ้าหายดีแล้วหรือ"

"หายแล้ว" อวิ๋นเชียนหวงไม่ได้อธิบายอะไรมากความ "ตอนนี้ไม่ใช่เวลาพูดเรื่องนี้ พวกเรากลับจวนแม่ทัพกันก่อนเถิด เกรงว่าจะทำให้ท่านปู่ต้องเป็นห่วง"

"ใช่ๆ กลับจวนแม่ทัพก่อน"

อวิ๋นฉางอวี้พยักหน้าซ้ำๆ ไม่สนใจแม้กระทั่งบาดแผลบนตัวของตนเอง มือข้างหนึ่งดึงอวิ๋นเชียนเย่บนพื้นขึ้นมา อีกมือหนึ่งกุมมือของอวิ๋นเชียนหวงไว้ พาพี่น้องทั้งสองมุ่งหน้าเดินออกไปนอกคุกใต้ดิน

บุตรชายของไป๋เว่ยเฟิงผู้นั้นก็ถูกพ่อลูกสามคนลืมทิ้งไว้ในคุกใต้ดินเช่นนี้เอง