0005

⬢⬢⬢

ตอนที่ 5 หวงหวง เจ้าไม่โง่งมแล้วหรือ?

ไม่ว่าอวิ๋นฉางอวี้จะเกลี้ยกล่อมอย่างไร อวิ๋นเชียนเย่ก็ยังคงดึงดันเด็ดเดี่ยวที่จะออกไปตามหาคนให้ได้

ด้วยความจนใจ อวิ๋นฉางอวี้จึงทำได้เพียงตามอวิ๋นเชียนเย่ไปด้วยกัน

อีกด้านหนึ่ง อวิ๋นเชียนหวงเดินเข้าเมืองอยู่หนึ่งชั่วยาม แล้วนั่งรถม้าต่ออีกครึ่งชั่วยาม ถึงได้มาถึงจวนแม่ทัพ

ยามนี้เพิ่งจะเข้าสู่ช่วงโพล้เพล้ ทว่าประตูด้านหน้าของจวนแม่ทัพกลับปิดสนิท แม้แต่บ่าวรับใช้เฝ้าประตูด้านนอกก็ไม่มีสักคน

บรรยากาศที่ผิดปกติเช่นนี้ทำให้อวิ๋นเชียนหวงขมวดคิ้ว นางจ่ายค่ารถม้าแล้วรีบก้าวตรงเข้าไปผลักเปิดประตูใหญ่

เมื่อก้าวผ่านประตูใหญ่ตัดผ่านลานเรือนชั้นนอก แล้วเดินเลียบไปตามระเบียงทางเดินอีกระยะหนึ่ง ก็คือห้องโถงหลักของจวนแม่ทัพ

ตลอดเส้นทางนี้ อวิ๋นเชียนหวงไม่พบคนรับใช้หรือสาวใช้เลยแม้แต่คนเดียว ความสงสัยในใจยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น