เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ภาพของเส้นทางจุดหนึ่งตรงหน้าจั่วซวี่ไป๋พลันสั่นไหวขึ้นมา
ประตูข้างด้านนอกบิดเบี้ยวเสียรูปไปแล้ว เซนติเนลสังกัดตรงหลายนายเบียดตัวเข้ามาจากช่องโหว่ที่พังทลาย ด้านหลังมีเพศผู้สวมเครื่องแบบของสภาผู้อาวุโสคนหนึ่งเดินตามเข้ามา
คือผู้อาวุโสลำดับสิบแปด พลังจิตของเขากวาดลึกเข้ามาในทางเดินทันที ผู้ฟื้นคืนที่ยังไม่ทันได้ออกไปข้างในชะงักงันลงในพริบตา มีคนเกาะผนังไว้เพื่อพยุงร่างกายอย่างยากลำบาก
มือของจั่วซวี่ไป๋กดลงบนขอบแท่นอย่างแรง ด้านหน้าปะทะกันดุเดือดถึงเพียงนั้น ทว่าคนพวกนี้กลับอ้อมมาถึงที่นี่
“เปิดประตูด้านหลัง ให้คนเดินหน้าต่อไป”
เขาทิ้งภาพภายในเขตฟื้นฟูไว้ให้เจ้าหน้าที่เวรยาม หยิบเครื่องปลายทางขึ้นมา แล้วหมุนตัวเดินเข้าสู่เส้นทางเขตด้านใน
ซือซือเลื้อยออกมาจากใต้แผงควบคุมหลัก แนบชิดข้างขาของเขาไปข้างหน้า เมื่อถึงทางแยก อสรพิษนภาก็เงยหัวขึ้นกะทันหัน ร่างอันมหึมาทอดขวางทางเดิน ช่วยบังพลังจิตที่กดทับลงมาให้ผู้คนด้านหลัง
ผู้อาวุโสลำดับสิบแปดหยุดฝีเท้าลง
“จั่วซวี่ไป๋?”
เขามองไปยังกลุ่มผู้ฟื้นคืนที่ทยอยล่าถอยไปด้านหลังลำตัวงู สายตาก็ตวัดกลับมาที่ใบหน้าของจั่วซวี่ไป๋อย่างรวดเร็ว