เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“คำสั่งเนรเทศฉบับนี้ คุณเป็นคนลงนามออกคำสั่งใช่หรือไม่?”
“ใช่ครับ” เสิ่นเจวี๋ยยอมรับอย่างตรงไปตรงมา นี่คือเรื่องที่ยามราตรีสงัดเมื่อนึกถึงขึ้นมาคราใด เขาก็เจ็บปวดจนนอนไม่หลับทุกครั้ง
ลายเซ็นบนคำวินิจฉัยฉบับนั้นเป็นของเขา บันทึกการตรวจสอบสิบเอ็ดนาทีล้วนเป็นของเขา ภายในม่านแสง แฟ้มประวัติตัวตนในตอนนั้นของมู่ชิงชิงถูกกางออกอีกครั้ง ภาพบันทึกที่ทิ้งไว้ก่อนถูกเนรเทศหยุดนิ่งอยู่ด้านบนสุด
ทางด้านนครลาวา มู่ชิงชิงงอนิ้วมือเข้าหากันเบา ๆ
ตามข้อกำหนดของการเอาผิดผู้รับผิดชอบอย่างเปิดเผย เธอในฐานะคู่กรณีของคดีเดิมจึงได้รับการเชื่อมต่อทางไกลเข้ามาเพื่อกำกับดูแลการจัดการลงโทษที่เกี่ยวข้องกับตนเอง ตั้งแต่เมื่อครู่จนถึงตอนนี้ ทางฝั่งดาวหลักได้เอ่ยชื่อเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทว่ากลับมีเพียงคนของสภายี่สิบสี่ที่นั่งเป็นฝ่ายพูดต่อไปไม่หยุด
“ระหว่างดำรงตำแหน่งใช้อำนาจเข้าข้างพวกพ้อง เป็นเหตุให้ไกด์ระดับสูงถูกเนรเทศอย่างผิดพลาด หลังจากนั้น ยังขัดขวางการส่งมอบเฉพาะกิจโดยพลการ ใช้พลังจิตกับบุคลากรสังกัดโดยตรงของสภาผู้อาวุโส เปิดเผยข้อมูลภายในที่ยังการตรวจสอบข้อเท็จจริงไม่เสร็จสิ้น…”
ผู้ขานอ่านพลิกไปอีกหน้าหนึ่ง
“เนื่องจากขอบเขตอำนาจที่ผู้ถูกตรวจสอบถือครองและผลลัพธ์ที่ก่อขึ้น จึงขอเสนอให้เพิกถอนตำแหน่ง และบรรจุเข้าสู่การพิจารณาโทษประหาร”
มือของเรนส์เดิมทีพาดอยู่บนพนักพิงเก้าอี้ด้านหลังเธอ ครั้นได้ยินถึงตรงนี้ นิ้วมือพลันบีบแน่นเข้าหากันทันที