เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังการไลฟ์สดสิ้นสุดลง ช่องสัญญาณสาธารณะของกองทัพที่สี่ก็ฉายคลิปวิดีโอทั้งหมดซ้ำอีกรอบหนึ่ง
เหวินตั๋วนั่งอยู่ด้านหน้าสุด สิงโตตัวผู้แผงคอชาดหมอบอยู่แทบเท้าเขา ยามที่คลิปเล่นไปถึงช่วงที่ผู้แปลงร่างเป็นแมลงฟื้นคืนร่างมนุษย์ แผ่นหลังของเขาก็เกร็งแน่นขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว สิงโตตัวผู้เงยศีรษะขึ้นมาแตะหัวเข่าเขาเบา ๆ
เขายื่นมือออกไปลูบ กลางฝ่ามือจมลงไปในแผงคออันคุ้นเคย ถึงได้กลับคืนสู่ความสงบ ในตอนนั้นที่ท่าอวกาศ เขาก็เกือบจะถูกการจัดการลงโทษคาที่ในสภาพเช่นนั้นเหมือนกัน
เหล่าเซนติเนลด้านหลังที่รอดชีวิตตามเขามา ต่างก็รู้เรื่องนี้กันทุกคน
มีเซนติเนลหนุ่มคนหนึ่งดูจบแล้ว ก้มหน้าเปิดดูบันทึกผลตรวจเก่าของตัวเอง แล้วมองเหวินตั๋วแวบหนึ่ง ผ่านไปครู่ใหญ่จึงเอ่ยถาม “ผู้บัญชาการกองพลครับ ถ้าตอนนั้นไกด์มู่มาช้ากว่านี้สักนิด…”
พูดถึงตรงนี้ เขาก็หยุดชะงักไปเอง
เหวินตั๋วกดศีรษะของสิงโตตัวผู้ไว้ใต้ฝ่ามือ แล้วเอ่ยเสียงขรึม “ดังนั้น ทุกประโยคที่เธอพูดในวันนี้ล้วนเป็นความจริง เพื่อปกป้องเธอ หลักฐานวิดีโอเหล่านี้ก็ต้องเก็บรักษาไว้ให้ดี”
รองผู้บัญชาการส่งสมุดรายชื่อผู้สูญหายมาให้แล้ว
ไม่กี่หน้าแรกเป็นบันทึกภารกิจในช่วงหลายปีมานี้ พอเปิดต่อไป ก็ยังมีแฟ้มข้อมูลเก่าที่ปิดผนึกไว้นานแล้ว แฟ้มข้อมูลบางส่วนกระทั่งภาพถ่ายก็ยังไม่สมบูรณ์ มีเพียงชื่อและเวลากลับเข้ากองครั้งสุดท้ายหลงเหลืออยู่เท่านั้น