ตอนที่ 252 ชื่อของพวกเขา ประชาชนแห่งจักรวรรดิจดจำได้

เมื่อหน้าจอหลักของห้องวิจัยสว่างขึ้น บางคนยังถือชิ้นส่วนที่เพิ่งถอดออกมาค้างอยู่ในมือ

เซนติเนลเพศผู้ในภาพดูค่อนข้างผอมซูบ หลังจากเดินมาหยุดข้างกายมู่ชิงชิง เขาก็จับพนักพิงเก้าอี้ไว้ก่อน ดูเหมือนเขายังไม่ค่อยชินกับการถูกสายตาผู้คนมากมายจับจ้อง พอเห็นกล้อง จึงยืดแผ่นหลังที่งอลงเล็กน้อยให้ตั้งตรงขึ้นมาอีกครั้ง

ภาพถ่ายหมู่บนฝาผนังแขวนอยู่ตรงนั้นมานานหลายปีแล้ว

ตรงใจกลางของภาพถ่าย เขาถูกกลุ่มนักวิจัยวัยหนุ่มสาวเบียดให้อยู่ตรงกลาง คอเสื้อเบี้ยวไปข้างหนึ่ง บนไหล่มีมิงค์อัสนีลายเงินตัวหนึ่งหมอบอยู่

ในเวลานี้ ร่างจิตตัวเดียวกันนั้นได้โผล่หัวออกมาจากข้างมือของเขา

ขนด่างสีเข้มสองหย่อมเล็ก ๆ ใต้คอมิงค์อัสนีอยู่ชิดติดกัน ราวกับกระดุมเสื้อที่ติดผิดตำแหน่ง เซนติเนลหนุ่มสาวสองสามคนในห้องวิจัยเคยแอบคุยกันตอนดูคลิปบันทึกการสอนเก่า ๆ ว่า เหตุใดร่างจิตของรุ่นพี่ท่านนี้ถึงชอบมุดคอเสื้อนัก

ทุกคนต่างจำได้ดี

หัวหน้าฝ่ายวิจัยที่เพิ่งสั่งให้คนเปิดหน้าจอหลักก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว มือปัดโดนแก้วน้ำเปล่าริมโต๊ะจนล้ม

“อาจารย์ครับ?”

น้ำเสียงแผ่วเบายิ่ง ตัวเขาเองยังไม่กล้าเรียกเสียงดังเกินไป