กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“หายไปแล้วเหรอ?” หัวหน้าหน่วยกู้คืนหันขวับกลับมาทันที
เซนติเนลเวรยามยังคงจ้องจอสำรวจ นิ้วมือปรับขอบเขตไปมาสองครั้ง บนหน้าจอก็ยังคงว่างเปล่า
“นายดูอีกรอบซิ”
“สแกนซ้ำแล้วครับ”
“ฉันสั่งให้นายดึงบันทึกเมื่อครู่ออกมา”
เซนติเนลเวรยามทำได้เพียงลากภาพย้อนกลับไป จุดแสงที่เป็นตัวแทนของเป้าหมายชั้นสูงสุดหยุดนิ่งอยู่ส่วนลึกของทางผ่านที่สามมาโดยตลอด หลังจากกองเรือรบเริ่มลดระดับความสูง สัญญาณมือถือนั้นก็พลันหม่นแสงลง กะพริบสองครั้ง แล้วหายวับไปจากหน้าจอโดยสิ้นเชิง
บันทึกหยุดลงเมื่อ 3 นาทีก่อน
หัวหน้าเดินไปหน้าแผงควบคุมหลัก ดูช่วงสั้น ๆ นั้นจนจบด้วยตัวเอง
“ผู้บังคับบัญชาครับ มันจะเข้าไปในชั้นรอยแยกที่ลึกกว่านี้ไหมครับ?”
“ตอนที่หน่วยหน้าพบมัน มันขยับได้ไหม?”