ตอนที่ 215 ให้ผมพิงหน่อย

ตัวเขาเองเหรอ?

มู่ชิงชิงลืมตาขึ้น

ชางเช่อกำลังมองดูเธออยู่ เขาดูเหมือนจะสังเกตเห็นการชะงักของเธอตั้งนานแล้ว ปลายนิ้วหมุนขวดยาที่ว่างเปล่าเบา ๆ สีหน้ายังคงเฉื่อยชาตามเดิม

“คราวนี้คิดตกแล้วหรือยัง?”

เรนส์ได้ยินประโยคนี้ก็รีบหันขวับมามองพวกเขาทั้งสองคน โดยไม่ได้เข้าใจว่าชางเช่อกำลังพูดเรื่องอะไร

มู่ชิงชิงพยักหน้า เธอรู้ว่าที่ชางเช่อบอกว่าคิดตกคือเรื่องอะไร แต่แล้วก็ส่ายหน้าอีกครั้ง “ฉันเองก็อธิบายไม่ถูกเหมือนกันค่ะว่ามองเห็นอะไรชัดเจนกันแน่…”

เธอมองไปยังลวดลายบนข้อมือของชางเช่อที่ยังไม่จางหายไป “คราวก่อนที่เขตทดลอง เสี่ยวเสี่ยวจือบังเอิญไปแตะโดนพลังงานมิติของคุณเข้า เลยเห็นว่าด้านหลังนั้นมีกลิ่นอายชีวิตอยู่มากมาย หลายวันมานี้หลังจากที่คุณฝึกซ้อมเสร็จ บางครั้งฉันเองก็สัมผัสได้เหมือนกันค่ะ”

“แต่ว่า…เมื่อกี้…ฉันเหมือนจะเห็นคุณกำลังคอยโอบรับพวกมันเอาไว้”

เรนส์วางขวดเปล่าในมือลง สายตาจับจ้องไปที่ชางเช่อ