เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“อย่า... หยุดเพื่อผม”
หลังจากประโยคสุดท้ายของเฮยชางสิ้นสุดลง เครื่องสื่อสารก็เงียบสนิทอย่างแท้จริง
มู่ชิงชิงยืนอยู่ที่เดิม นิ้วมือเย็นเฉียบ เธอรู้ว่าเฮยชางพูดถูก ช่องทางจิตวิญญาณของจี้เหิงกำลังติดอยู่ในจุดที่เปราะบางที่สุด หากตนเองถอนตัวในตอนนี้ ทุกสิ่งที่ทำมาก่อนหน้านี้จะถูกสัญชาตญาณการป้องกันของเกราะแมลงกดทับกลับไปอีกครั้ง
แต่คนที่อยู่ในชั้นรอยแยกคือเฮยชาง
เขาเคยบาดเจ็บ เขาเพิ่งจะฝืนเค้นพลังจิตเพื่อการไลฟ์สด และตอนนี้ยังนำหน่วยจู่โจมพุ่งเข้าไปในชั้นรอยเลื่อนมิติที่พังทลาย
มู่ชิงชิงยิ่งคิดก็ยิ่งกลัว ทั่วทั้งร่างเย็นเยียบ เธอถึงกับคิดถึงพล็อตเรื่องที่ไม่ดีในภาพยนตร์หรือนิยายไปหนึ่งรอบโดยไม่รู้ตัว
เธอถึงกับนึกไปถึงท่าทางของเฮยชางตอนนั่งอยู่ตรงหน้าเธอ ทั้งที่ไหล่ยังคงมีเลือดไหล แต่ก็ยังคงบอกว่าไม่เป็นไร
เรนส์กุมมือเธอไว้ตลอดเวลา
เขารู้ว่าตอนนี้มู่ชิงชิงกังวลสิ่งใดมากที่สุด และรู้เช่นกันว่าตนเองจะพูดปลอบประโลมมากเพียงใดก็ไร้ประโยชน์
“ชิงชิง” เรนส์บีบปลายนิ้วที่เย็นเฉียบของเธอเบา ๆ “เฮยชางพาพวกผู้ช่วยและหน่วยจู่โจมไปด้วย เขามีค่าประสบการณ์มากกว่าใคร และรู้ชัดเจนยิ่งกว่าใครว่าจะพาทุกคนกลับมาได้อย่างไร”