ตอนที่ 177 มันได้ยินแล้ว

ประโยคสุดท้ายของชางเช่อ ทำให้เรนส์ยืนนิ่งไปนานโดยไม่ตอบสนอง

เขารีบจ้องมองสัตว์ยักษ์เผ่าแมลงที่อยู่ด้านหน้าสุดของทุ่งร้างทันที

เขายังจำได้ว่าเครื่องแบบทหารเก่าตัวนั้นเป็นของจี้เหิง ซับในของเครื่องแบบซ่อนรหัสถักทอระบุตัวตนของจี้เหิงเอาไว้ แม้แต่เลขประจำตัวทหารก็ยังประกอบคืนได้อย่างสมบูรณ์ หากสิ่งที่ชางเช่อพูดเป็นความจริง เผ่าแมลงตัวนั้นก็มีความเป็นไปได้อย่างยิ่งว่าจะเป็นผู้ช่วยผู้บัญชาการกองทัพที่หนึ่งที่สาบสูญไปนานถึง 30 ปี

จี้เหิงยังมีชีวิตอยู่จริง ๆ เขาอยู่ด้านนอกนครลาวานี่เอง

เรนส์ก้าวไปข้างหน้าอย่างแรงหนึ่งก้าว มือทาบลงบนขอบแนวป้องกันแล้ว

“อย่าลงไป” เฮยชางยกมือขึ้นห้ามเขาในทันที

“มันอาจจะเป็นจี้เหิง”

“ก็แค่เป็นไปได้” เฮยชางยืนขวางอยู่ตรงหน้าเขาโดยไม่ยอมถอย “พวกเราไม่รู้ว่ามันยังหลงเหลือสติปัญญาอยู่เท่าไหร่ และก็ไม่รู้ว่ามันควบคุมร่างกายได้หรือไม่ มันอันตรายเกินไป”