ตอนที่ 161 ของที่นำออกมา

หลังจากเสี่ยวเสี่ยวจือพูดจบ มู่ชิงชิงก็ไม่ได้รีบร้อนเข้าไปแตะต้องสิ่งตกค้างสีดำเหล่านั้นทันที

เธอนั่งยอง ๆ ลงข้างกายซือซือ กวาดสายตามองสำรวจอย่างละเอียดอยู่ครู่หนึ่ง สิ่งเหล่านั้นแทรกซึมเข้าสู่ร่างกายตามรอยเกล็ดที่ปริแตก ส่วนที่ตื้นที่สุดพันอยู่รอบบาดแผล ส่วนที่ลึกกว่านั้นแนบติดกับเส้นพลังจิตไปแล้ว หลายปีมานี้ที่ซือซือกัดทึ้งตัวเองไม่หยุด รอยแผลที่มันกัดเปิดออกก็ตรงกับตำแหน่งที่สิ่งตกค้างสีดำหนาแน่นที่สุดพอดี

มันคงรู้อยู่ตลอดว่ามีสิ่งแปลกปลอมอยู่ในร่างกาย เพียงแต่ไร้หนทางจะเอามันออกมา ซือซือช่างน่าเวทนาเหลือเกิน

“แยกออกไหมว่าตรงไหนคือพลังจิตของมันคะ” มู่ชิงชิงเอ่ยถาม

เสี่ยวเสี่ยวจือส่ายหมวกเห็ดเบา ๆ อย่างระมัดระวัง

“ได้สิ พละกำลังของซือซือเองเป็นสีดำ เจ้าพวกนี้ก็เป็นสีดำเหมือนกัน แต่กลิ่นไม่เหมือนกันนะ”

มันยื่นเส้นใยราเส้นบางเฉียบออกมาเส้นหนึ่ง แล้วหยุดลงตรงจุดที่ห่างจากสิ่งตกค้างสีดำเล็กน้อย