ตอนที่ 148 เปิดเผยต่อสาธารณะ

ตอนที่มู่ชิงชิงตื่นขึ้นมา แสงไฟในห้องทดลองถูกหรี่ลงแล้ว เธอเปิดเปลือกตาขึ้น สิ่งแรกที่มองเห็นคือเรนส์ เขานั่งอยู่ข้างตู้บำบัด มือข้างหนึ่งยังคงกุมมือเธอไว้ พอเห็นเธอตื่นก็โน้มตัวเข้ามาใกล้ทันที

“ชิงชิง?”

มู่ชิงชิงกะพริบตา สมองยังคงงัวเงียอยู่บ้าง เธออยากจะยันตัวลุกขึ้นนั่ง ทว่าเพิ่งออกแรงที่แขน ก็รู้สึกว่าทั่วทั้งร่างอ่อนเปลี้ยไร้เรี่ยวแรง

เรนส์ช่วยประคองแผ่นหลังของเธอ อุ้มร่างเธอขึ้นมาให้พิงอยู่ในอ้อมอกของตน

“อย่าเพิ่งขยับเลย” เขายกน้ำอุ่นที่เตรียมไว้ข้าง ๆ มาจ่อที่ริมฝีปากของมู่ชิงชิง มู่ชิงชิงก้มหน้าดื่มไปสองสามอึก ถึงได้พบว่าเฮยชาง จั่วซวี่ไป๋ และชางเช่อล้วนอยู่ในห้องทดลอง

จั่วซวี่ไป๋ยืนอยู่หน้าจอการตรวจวัด บาดแผลตรงช่วงไหล่ของเฮยชางได้รับการปฐมพยาบาลเบื้องต้นแล้ว แต่บนเครื่องแบบทหารยังคงเปรอะเปื้อนคราบเลือด ส่วนชางเช่อยืนห่างจากตู้บำบัดออกไปเล็กน้อย กำลังมองดูเธออย่างเงียบสงบ

มู่ชิงชิงพักฟื้นอยู่ครู่หนึ่ง ถึงได้เอ่ยถามขึ้นว่า “สิงโตตัวนั้นเป็นอย่างไรบ้างคะ?”