ตอนที่ 146 การกลายร่างเป็นแมลงสามารถย้อนกลับได้

หลังจากเสี่ยวเสี่ยวจือยืนยันว่าเกราะแมลงกับร่างสัตว์ของเหวินตั๋วเป็นชีวิตเดียวกัน มู่ชิงชิงก็ไม่ได้รีบร้อนลอกเกราะเปลือกออก ใต้เกราะแมลงเชื่อมต่อกับเส้นประสาทและโซ่ตรวนพลังจิต การฝืนทำลายมีแต่จะทำให้เหวินตั๋วบาดเจ็บซ้ำอีก

การนับถอยหลังเหนือน่านฟ้าท่าอวกาศยังคงดำเนินต่อไป

“เวลาที่เหลือ: 8 นาที 47 วินาที”

มู่ชิงชิงแบ่งพลังจิตส่วนหนึ่งออกไปเพื่อคงสภาพหมอกวิญญาณเอาไว้

สวี่จือหว่านและไกด์คนอื่น ๆ ได้เข้ารับช่วงดูแลผู้บาดเจ็บบริเวณรอบนอกแล้ว พวกเธอทำการปลอบประโลมระดับตื้นไปตามหมอกวิญญาณ โดยแต่ละคนดูแลเซนติเนลเพียง 1 ถึง 2 คน ร่างจิตเหล่านั้นที่เดิมทีกระสับกระส่ายค่อย ๆ สงบลง มู่ชิงชิงจึงไม่จำเป็นต้องควบคุมสภาวะของทุกคนเป็นรายบุคคลอีกต่อไป

เธอรู้สึกว่าคราวนี้ผ่อนแรงกว่าการรักษากลุ่มที่นครลาวามาก ตอนที่กางหมอกวิญญาณในสมรภูมิเป็นครั้งแรก เธอต้องค้ำจุนอาณาเขตทั้งหมดเพียงลำพัง ทั้งยังต้องคอยตามหาเซนติเนลที่บาดเจ็บอยู่ตลอด ตอนนี้แม้จะยังคงสภาพหมอกวิญญาณเป็นวงกว้างเช่นเดิม ทว่าผู้ป่วยแกนกลางที่ต้องให้เธอลงมือรักษาด้วยตัวเองจริง ๆ กลับมีเพียงเหวินตั๋วเท่านั้น