ตอนที่ 129 เสิ่นเจวี๋ยมารับเธอด้วยตัวเอง

ในที่สุดยานอวกาศก็เทียบท่าอวกาศทหารดาวหลัก

จากการพุ่งชนของเรือกู้คืน ผนังด้านนอกฝั่งขวาของยานอวกาศยังคงหลงเหลือร่องรอยความเสียหายเด่นชัด หลังจากตัวยานเข้าสู่เขตลาดจูง ท่าเรือทหารก็เข้าควบคุมเส้นทางเดินยานอย่างรวดเร็ว ยานพิทักษ์หลายลำเข้าประกบพร้อมกัน ลากเรือติดอาวุธที่ถูกควบคุมลำนั้นเข้าไปในเขตปิดล้อมพร้อมกัน

มู่ชิงชิงยืนอยู่หน้าหน้าต่างยาน เฝ้ามองดาวหลักที่เห็นชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ ในระยะไกล ในใจยังคงประหม่าอยู่บ้าง

ที่นี่ไม่ได้ต่างอะไรจากในความทรงจำและความฝันของเธอเลย สว่างไสว เจริญรุ่งเรือง และดูคล้ายจะกดทับจนทำให้ผู้คนหายใจไม่ออก

เรนส์ยืนอยู่ข้างกายเธอ แขนคอยปกป้องอยู่ด้านหลังเธอตลอดเวลา คงเพราะกลัวเธอจะนึกเสียใจภายหลัง และกลัวเธอจะหวาดผวา ตลอดทางเขาจึงไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงก้มลงมองเธอในตอนที่ยานอวกาศจอดเทียบสนิท

“เดี๋ยวตามผมให้ชิด”

“ค่ะ” มู่ชิงชิงพยักหน้า

เฮยชางเชื่อมต่อกับกองบัญชาการท่าเรือทหารไว้ล่วงหน้าแล้ว และส่งหลักฐานทั้งหมดที่เก็บรักษาไว้ตลอดทางนี้ขึ้นไป บาดแผลที่ไหล่และหลังของเขาได้รับการทำแผลใหม่ เครื่องแบบทหารก็เปลี่ยนใหม่เช่นกัน นอกจากสีหน้าที่เย็นชากว่าปกติแล้ว ก็ดูไม่ออกเลยว่าได้รับบาดเจ็บ