เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พวกเซี่ยจื่อกลับดาวหลักไปแล้ว หลังจากยานขนส่งของศาลตุลาการแล่นออกจากท่าอวกาศ มู่ชิงชิงยังคงยืนอยู่ที่เดิม กระทั่งยานอวกาศลำนั้นลับสายตาไปอย่างสิ้นเชิง เธอถึงได้สติกลับมา ไม่รู้ว่าการพบกันครั้งหน้าจะเป็นเมื่อไร และไม่รู้ว่าจะเกิดขึ้นที่ใด
มู่ชิงชิงรู้สึกอาลัยอาวรณ์อยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้รั้งอยู่ที่ท่าอวกาศนานเกินไป แม้คนของหอคอยขาวจะถูกไล่ไปแล้ว ทว่าคำสั่งโยกย้ายให้กลับดาวหลักภายในสามวันยังมีผลอยู่
เธอเองก็จำเป็นต้องตัดสินใจว่าจะออกเดินทางเมื่อไร
หลังจากหลายคนกลับมาถึงกองบัญชาการ เรนส์ก็เอ่ยปากเป็นคนแรก
“ไปวันนี้เลยครับ”
เฮยชางเงยหน้ามองเขา
ท่าทีของเรนส์เด็ดเดี่ยวมาก เขาไม่ชอบการถูกควบคุมเช่นนี้ “หอคอยขาวเคยส่งคนมาแล้วครั้งหนึ่ง ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาจะมาอีกหรือไม่ การอยู่ต่ออีกสองวัน มีแต่จะเปิดโอกาสให้พวกเขาลงมือซ้ำ ผมมียานอวกาศส่วนตัว หากออกเดินทางตอนนี้ ผมสามารถพาชิงชิงไปถึงโลกปฐพีที่ปลอดภัยของดาวหลักได้ก่อนที่หอคอยขาวจะทันไหวตัว”