ตอนที่ 117 คุณไม่สงสัยในตัวผมบ้างเหรอ

ในช่วงหลายวันต่อมา มู่ชิงชิงไปที่สถาบันวิจัยทุกวัน

โครงสร้างกลายเป็นแมลงบนร่างของชางเช่อพิเศษเกินไป จั่วซวี่ไป๋ไม่อนุญาตให้เธอจัดการมากเกินไปในคราวเดียว การรักษาแต่ละครั้งกินเวลาอย่างมากที่สุดครึ่งชั่วโมง ทั้งยังไม่อาจเข้าไปในเขตจิตได้ ทำได้เพียงเริ่มต้นจากการปนเปื้อนชั้นนอกบริเวณแขนและท้ายทอยเท่านั้น

มู่ชิงชิงเองก็ว่านอนสอนง่ายมาก

เธอมาตรงเวลาทุกวัน เริ่มจากดูข้อมูลการตรวจวัดก่อน จากนั้นค่อยใช้เส้นใยจิตช่วยจัดระเบียบการปนเปื้อนให้ชางเช่อ เสี่ยวเสี่ยวจือยังคงหลับใหลอยู่ในทะเลจิต เธอจึงไม่ได้ดูดซับปุยเส้นใยดำเหล่านั้น เพียงแค่ค่อย ๆ แยกส่วนที่พันกันยุ่งเหยิงออกจากกันอย่างช้า ๆ

รอยแยกบนร่างของชางเช่อค่อย ๆ ลดน้อยลง ค่าการกลายเป็นแมลงลดลงช้ามาก ทว่าความเจ็บปวดในดินแดนจิตกลับบรรเทาลงไปไม่น้อย

เขาก็เริ่มเคยชินกับการรอคอยเธอ เมื่อถึงเวลาเดิมของทุกวัน ชางเช่อจะไปนั่งรออยู่ในห้องสังเกตการณ์ล่วงหน้า ขอเพียงได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากข้างนอก เขาก็สามารถแยกแยะได้ทันทีว่าเป็นมู่ชิงชิงหรือไม่ เสียงย่ำเท้าของเธอแผ่วเบามาก และด้านหลังมักจะมีเซนติเนลที่ขัดหูขัดตาเดินตามมาด้วยคนหนึ่งเสมอ