ตอนที่ 109 ผมชื่อชางเช่อ

ในช่วงบ่าย มู่ชิงชิงยืนอยู่ที่หน้าประตูสถาบันวิจัย

สองวันนี้ทะเลจิตของเธอฟื้นฟูขึ้นมาจนเกือบเป็นปกติแล้ว ก่อนหน้านี้ได้นัดกับจั่วซวี่ไป๋ไว้ว่าจะแวะมาให้เขาดูอาการฟื้นตัวของทะเลจิตเป็นระยะ พอเธอมาถึงสถาบันวิจัยก็เห็นเซนติเนลยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูหลายคน ข้างในยังเปิดไฟสัญญาณเตือนภัยสว่างโร่ ในใจจึงรู้สึกแปลก ๆ ปกติแล้วเหมือนจะไม่มีคนเยอะขนาดนี้นี่นา

ทว่าเซนติเนลที่เฝ้าอยู่หน้าประตูกลับจำเธอได้

พวกเขาได้ยินเธอบอกว่ามีนัดกับจั่วซวี่ไป๋ จึงนึกว่าเป็นไกด์ที่เฮยชางกับเรนส์เรียกตัวมา เพราะวันนี้เพิ่งจะมีเซนติเนลปนเปื้อนสูงโผล่มา การที่ไกด์จะถูกเรียกมาช่วยตรวจเช็กก็ฟังดูไม่แปลกอะไร

เซนติเนลคนหนึ่งในนั้นลังเลครู่หนึ่ง แต่ก็ยังคงรูดบัตรเปิดประตูนอกให้เธอ

“ไกด์มู่ เข้าไปแล้วระวังตัวด้วยนะ”

ระวังเหรอ ระวังอะไร มู่ชิงชิงไม่ได้เอ่ยถาม ในใจเกิดความสงสัยขึ้นเล็กน้อย ขณะที่ประตูค่อย ๆ เปิดออก