กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
มู่ชิงชิงเพิ่งเข้ามาในทะเลจิตสำนึก ก็เห็นเสี่ยวเสี่ยวจือกำลังกลิ้งไปมาอยู่ในหมอกวิญญาณ หมวกเห็ดสีชมพูอมม่วงอ่อนขยับขึ้นลงเป็นจังหวะ ดูเหมือนเพิ่งตื่นนอนได้ไม่นาน
พอได้ยินมู่ชิงชิงเรียก มันถึงค่อย ๆ ยกหมวกเห็ดขึ้นมาอย่างเชื่องช้า
“เจ้านายชิงชิง?”
มู่ชิงชิงเล่าเรื่องราวข้างนอกให้ฟังคร่าว ๆ รอบหนึ่ง เสี่ยวเสี่ยวจือก็พลอยเงียบลงไปด้วย
ผ่านไปครู่ใหญ่ มันถึงเอ่ยเสียงเบาว่า “เสี่ยวเสี่ยวจือก็ไม่รู้เหมือนกัน ต้นไม้ใหญ่เห็ดหลินจือเมฆาฝันเป็นสายเยียวยา แต่เดิมก็มีไว้เพื่อซ่อมแซม ชำระล้าง และบำรุงอยู่แล้ว จะได้ผลดีที่สุดกับเซนติเนล เพราะทะเลจิตของเซนติเนลแผ่ออกสู่ภายนอก ร่างจิตจึงต้องแบกรับการปนเปื้อนไปด้วย”
มู่ชิงชิงถามขึ้นว่า “แล้วไกด์ล่ะ? แล้วพวก… เผ่าแมลงล่ะ?”