เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
บานประตูห้องประชุมปิดลงตามหลังดังแกร๊ก ตัดขาดกลิ่นอายอันเป็นของศาลตุลาการแห่งดาวหลักที่อยู่ด้านในอย่างสิ้นเชิง
แสงสว่างบนระเบียงทางเดินสว่างขึ้นเล็กน้อย ทว่ายังคงไม่อาจส่องทะลุอากาศที่ปนเปื้อนละอองทรายอันเป็นเอกลักษณ์ของดาวรกร้าง เรนส์ไม่ได้ปล่อยมือ มือใหญ่หนาหยาบกร้านคู่นั้นยังคงสอดประสานสิบนิ้วกุมมือของมู่ชิงชิงไว้ ไม่ได้แน่นเกินไปนัก แต่ปลายนิ้วของเขาเองกลับบีบเข้าหากันจนเริ่มขาวซีด เขาเดินช้ามาก ร่างกายกำยำใหญ่โตราวกับกำแพงเคลื่อนที่ บดบังมู่ชิงชิงไว้ชิดฝาผนังเขตด้านในอย่างตั้งใจและไม่ตั้งใจ ช่วยตัดขาดสายตาของเหล่าเซนติเนลหน่วยพิทักษ์ที่เดินผ่านประปรายไปตลอดทาง
มู่ชิงชิงก้าวเดินไปข้างหน้าตามแรงจูงของเขา ฝ่าเท้าเหยียบลงบนพื้น ส่งเสียงเสียดสีแผ่วเบา
ไม่อาจคิดสิ่งใดได้ สมองของเธอสับสนยุ่งเหยิงไปหมด